Η πολιτική τους...

Πάει κανας μήνας απ'την τελευταία ανάρτηση. Εκπλήσσομαι με τον εαυτό μου...Το γράψιμο κατείχε πάντοτε σημαντική θέση στη ζωή μου.. Άλλοτε γράφοντας μικρά παραμυθάκια, άλλοτε τραγούδια, άλλοτε κείμενα... Μου συγκεκριμενοποιεί τη τη σκέψη, την οργανώνει.. Απομακρύνει το "κουλουβάχατο" του κεφαλιού μου... Πόσες φορές το στυλό σταματάει υποδεικνύοντάς μου πως ό,τι σκεφτόμουν γράφοντας ήταν βλακείες... Πόσα χαρτιά έχουν σκιστεί άραγε αν τα μετρούσα; Πόσες μισογραμμένες σελίδες του word έχουν σταλεί στον κάδο ανακύκλωσης;
Έχουν συμβεί πολλά πράγματα όσο έλειπα... Μέσα μου, στον κόσμο στην πολιτική και σε διάφορα...Πόσο θέλω να γράψω πολλές φορές για πολιτικά αλλά δε μου το επιτρέπω; Δεν μου το επιτρέπω γιατί μάλλον δεν εντάσσομαι στα πλαίσια της πολιτικής τους... Πολιτική για'μένα πάντα ήταν η καλημέρα που θα έπρεπε να λέγεται στο πρωινό μετρό κι όχι αυτά τα αδιάφορα βλέμματα τις περισσότερες φορές δυστυχισμένα σκέπτόμενα πως θα περάσει το γαμημένο επόμενο οχτάωρο.. Πολιτική είναι το χαμόγελο του ανθρώπου που μόλις φύτρωσε ο βασιλικός στο μπαλκόνι του, το "ουφ" ενός γιατρού που μόλις έσωσε μια ζωή, η χαρά του σκουπιδιάρη όταν ακούει κάποιο "γειά σας" απ'το μπαλκόνι και η γκριμάτσα(ή η χειρονομία) σε μια κάμερα στο κέντρο της πόλης...
Όμως πολιτική τους είναι η μιζέρια ενός γραφείου, ενός ηλεκτρονικού κουτιού, μιάς σκυλο-ποπ καλλιτεχνάτσας... Πολιτική τους είναι τα γραφεία-καλούπια τους που χωρίς να γνωρίζουν τι συμβαίνει έξω απ'αυτά έχουν το θράσος να το ελέγχουν. Πολιτική τους είναι τα όμορφα μοντέλα ως κρέατα κι όχι τα μάτια... Πολιτική τους είναι το ντοπάρισμα κι όχι η πραγματική χαρά χωρίς χρήματα, ενός γκολ... Πολιτική τους είναι οι μεθοδολογίες κι όχι η σκέψη πάνω σε ένα πρόβλημα μαθηματικων... Πολιτική τους είναι ένα ακίνητο μυαλό...Ένα μυαλό να υπακούει...
Η πολιτική τους είναι έγκλημα που δεν ποινικοποιείται και δεν μπορεί να ποινικοποιηθεί απ'το κανένα ποινικό κώδικα.. Μπορεί να ποινηκοποιηθεί μόνο στη σκέψη, στη ζωή, στα χαρτιά, στα τραγούδια, στα θεατρικά, στην επιστήμη... Αυτά είναι τα όπλα μας... Ας τα χρησιμοποιήσουμε...Όλα τα υπόλοιπα τους βολεύουν...

Αχ Τζούλια...

Για αντικομφορμιστικούς λόγους θεώρησα καλό να μη γράψω περί αυτού. Όμως, όπως πάντα σχεδόν δεν άντεξα... Προσπάθησα να μη δεχτώ ένα τέτοιο ασήμαντο γεγονός να μου γίνει τροφή για σκέψη αλλά δε μ'άφησαν ρε γαμώτο... Δε μ'άφησαν οι ηθικολόγοι δημοσιογράφοι, οι (πορνο)πολιτικοί αναλυτές, ο κούγιας και τελευταία των τελευταίων η Τζούλια.
Στην τηλεόραση τα κοράκια φωνάζουν κάθε μέρα για τα μέτρα λιτότητας και πως ο Έλληνας θα κόψει τα μπουζούκια και το κάπνισμα οπότε δε θα κινηθεί η οικονομία. Να όμως που τους διέψευσε η Τζούλια. Σε λίγες ώρες περιπτεράδες πλούτισαν. Αυτό ήταν άλλη μία πορνοπολιτική ανάλυση για να πάρετε μία γεύση του παιχνιδιού τους.
Άκουγα τον Λιάτσο στο Star( είπα να δώσω και στα νεύρα μου λίγο πάτημα) να μιλά σαν δικαστής στην Αλεξανδράτου που ισχυρίζεται πως όα είναι φιάσκο. Ο Λιάτσος, ώς καταξιωμένος δημοσιογραφίσκος θεωρεί πορνό την Τζούλια και όχι τη δουλειά του. Δε θεωρεί σκληρό πορνό το δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει, τα celebrities night, τα σχόλια σε ειδήσεις, τις δοκησισοφίες του και όλα τ'άλλα που συνθέτουν το μεροκάματο του. Δε θεωρεί σκληρό πορνό τη lifestyle λογική τους,που διέπεται με βάση το ρητό "αυτά που ζητά ο λαός δίνουμε". Θα ήθελα να ξέρω πως μπορούνε και κοιμούνται αυτός και όλοι οι υπόλοιποι επίδοξοι δημοσιγραφίσκοι συνάδελφοί του τα βράδια;
Το ελληνικό γίγνεσθαι απ'ότι φαίνεται συνδέεται άμεσα με την ηθικολογία μας. Οι περισσότεροι από μας πορνεύομαστε ασύστολα καθημερινά, σχεδόν παντού και όταν τα κανάλια μας δαχτυλοδείξουν κάποιον κατ'αυτούς style:italic;">εκπορνεύομενον γινόμαστε Θεοί Δικαστές. Ας αφήσουμε εμάς. Όλες αυτές οι βίζιτες, τα ναρκωτικά, η κακοποίηση, η εκπόρνευση στον χώρο της showbiz θεωρείται φυσιολογικό και αναπόφευκτο όλον τον υπόλοιπο καιρό(και τι δε θά διναν να πάνε με ένα κομμάτι κρέας μοντέλου). Η Τζούλια σε 26 λεπτά κινηματογράφησε όλη τη ζωή τους,τα λόγια τους και πρωταγωνίστησε σ'αυτά. Γι'αυτό έπεσαν σαν κοράκια να τη φάνε... Η κάθε σκυλε-παρουσιάστρια φορά τη μάσκα της Κυρίας δικάζοντας την ανήθικη πράξη της Τζούλιας... Μήπως αυτή είναι τελικά πιο υγιής; Δε θέλω να το παραδεχτώ αλλά ίσως και να'ναι έτσι...Ειλικρινά δε μπορώ να αποφασίσω...
Για τον Κούγια,χρειάζομαι σελίδες για να γράψω αλλα και ας τις έχω δε θα το κάνω για λόγοςυ αρχής... Μόνο ένας συνειρμός...Ποιός είναι ο δικηγόρος του δολοφόνου του Αλέξη Γρηγορόπουλου; Τζούλια παρ'ότι διαφωνώ τελειώς με την πράξη σου όμως για ξεσκέπασμα αυτών keep going και μη φοβάσαι κανέναν τους.. Αυτοί είναι οι μόνοι που εκτίθενται...Πορνεύονται άρα υπάρχουν...

Υ.Γ: Θέλω να ζητήσω συγγνώμη σε όλους που άνοιξα τηλεόραση και δεν την έχω κάνει ακόμα ενυδρείο και προς όλους αυτούς που αγωνίζονται για κάτι αυτήν την ώρα ενώ εγώ ασχολούμαι με φαιδρότητες....

Το ελληνικό "αμερικάνικο όνειρό σου....

Γεννήθηκες στην επαρχία κάπου στα 60's και μεγάλωσες με όλη την θέληση των γονιών σου να μην περάσεις αυτά που έζησαν αυτοί. Στα παρείχαν όλα όσα μπορούσαν, σου πλήρωσαν τα φροντιστήρια, σ'έστειλαν Αθήνα να σπουδάσεις, πήρες πτυχίο στα 8 χρόνια ,μπήκες σφήνα στο δημόσιο και τώρα είσαι άρχοντας... Κατάφερες να ζήσεις το ελληνικό όνειρό σου...
Στο Πολυτεχνείο το '73 δεν έτυχε να βρίσκεσαι αλλά στα παιδιά σου εκμυστηρεύεσαι πως αγωνίστηκες εκεί για την ελευθερία τους και συγκεκριμένα ήσουν απ'αυτούς που σώθηκαν απ'το τανκ στη πόρτα. Οι αξίες που τους έδωσες ήταν το σπίτι που κατασκεύασες πάνω στα καμμένα δάση, τα φράγκα που πήρες από φακελάκια ή από ψεύτικες υπογραφές(ανάλογα με το επάγγελμά σου) και η τηλεόραση TFT-Plasma που αγόρασες για να βλέπετε μπάλα. Στο σπίτι συνήθως ακούγοταν ο Καζαντζίδης αλλά δε σε πείραζε ο Ρουβάς και η Βανδή που ακούγονταν απ'το δωμάτιο των παιδιών. Θέατρο ή κινηματογράφο δεν τα πήγες, τα θεωρούσες δύσκολα αε σχέση με τον αγώνα του Ολυμπιακού στο Καραισκάκη. Τα μόρφωσες τα σπούδασες, τα πλήρωσες τα φροντιστήριά τους αλλά στη βιβλιοθήκη τους δε μπήκε ποτέ κανένας σαν τον Καμύ,τον Όργουελ,τον Καζαντζάκη αλλά ο Χάρυ Πότερ, ο Dan Brown και τα υπόλοιπα ράφια αποτελούνταν από παιχνίδια του play station και αμερικάνικες ταινίες.
Στο πανεπιστήμιο ήσουν αριστερός με τα όλα του. Έκανες αφισσοκόλληση, κατέβαινες στις πορείες με σημαιάκι, κυκλοφορούσες με έγχρωμη εφημερίδα. όμως αργότερα αποφάσισες πως ο Μαρξ δεν ανταποκρίνεται στις επιθυμίες και στις φιλοδοξίες σου και αποφάσισες να ταχθείς στην πράσινη φρουρά. Άφησες μούσι, έβαλες πουκάμισο και κοτλέ παντελόνι και έπιασες δουλεία. Για τα φακελάκια που έπαιρνες έφταιγε η δεξιά κυβέρνηση που δε σε πλήρωνε καλά και πάντα διεκδικούσες στο συνδικάτο όλο και πιό μεγάλους μισθούς...
Ο μπαμπάς και η μαμά σου γίναν γερογκρινάριδες,τους έβαλες σε ένα γηροκομείο και τους επισκέφτεσαι μία φορά το μήνα...Με τα παιδιά σου δεν ασχολήθηκες και πολύ. Από το γυμνάσιο τα πλάκωσες στα ιδιαίτερα και ένιωσες περήφανος με τον εαυτό σου όταν πέρασαν στο πανεπιστήμιο. Η συμβουλή που τους έδωσες για το πανεπιστήμιο ήταν με κριτήριο τα πόσα θα "μάζευαν" για να κάνουν "ζωή και κότα". Όλη την εβδομάδα δουλειά και το Σάββατο πας στο Βέρτη και τον Κιάμο. Καμιά φορά για στροφή στην ποιότητα πληρώνεις για να δεις Μητροπάνο ή Τερζή. Δε γουστάρεις πολύ τους Αλβανούς αλλά προσέλαβες Αλβανό να σου φτιάξει το εξωχικό στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη ή στο Λουτράκι.
Τώρα κοντεύεις τα 60 και νιώθεις περήφανος για τη ματαιοδοξία σου. Ότι ήθελες το έζησες και τώρα στρώνεις και το μέλλον στα παιδιά σου στη Χαριλάου Τρικούπη ή σε οπαιδήποτε έγχρωμη οδό σε βοήθησε να φτάσεις εκεί που έφτασες.Πράγμα που θεωρείς πως σου άξιζε κιόλας.. Συγχρητήρια.. Πραγματοποίησες το ελληνικό "αμερικάνικο όνειρό" σου....Και πάλι συγχαρητήρια...

Να σκέφτεσαι....

Σου είπανε να προσκυνάς όλη μέρα έναν θεό και να γονατίζεις κάθε Κυριακή σ'έναν ναό. Προσπάθησαν να σου δημιουργήσουν ενοχές για το σώμα σου, για τις πράξεις σου, για τις σκέψεις σου, για σένα. Θέλησαν να σε κάνουν πρόβατο. Θέλησαν να σου πουν πως αν δεν πιστεύεις θα τιμωρηθείς και ότι θα καίγεσαι στα καζάνια της Κόλασης. Σου είπανε ότι μόνο ο Θεός είναι καλός και μόνο αν πιστεύεις θα ευτυχίσεις και πως αν δεν το κάνεις θα θεωρείσαι άρρωστος για αυτούς. Εξέφρασες μία αμφιβολία και σε είπαν με τρόπο απαξιωτικό άθεο και αιρετικό. Μην τους ακούς.. Απλα να σκέφτεσαι...
Σου είπαν να αγαπάς την πατρίδα. Σου είπαν να πάρεις ένα όπλο και να χιμήξεις σε όσους θεωρούν αυτοί πως απειλούν την πατρίδα σου, σε γέμισαν με έννοιες περί καθαρής φυλής, περί ενός έθνους που στηρίζεται στο αίμα του ανθρώπου κι όχι στην ψυχή και στη συνείδησή του. Εξέφρασες μία αμφιβολία και σε είπαν με τρόπο απαξιωτικό ανθέλληνα. Μην τους ακούς... Απλά να σκέφτεσαι...
Σου είπαν να γραφτείς στο κόμμα τους ,να κατεβαίνεις σε όλες τις διαδηλώσεις με σημαιάκια έγχρωμα. Σου λένε να φωνάζεις να αντιστέκεσαι στο σύστημα που αυτοί κατηγορούν, ενώ τρέφονται απ'αυτό. Πήγες να σπουδάσεις και σε πήραν, χτυπώντας σε στο συναίσθημα γεμίζοντας σε προβληματισμούς και λέγοντάς σου πως πρέπει να μπεις στη μάζα που φτιάχνουν αν θες να δεις μία καλύτερη κοινωνία. Εξέφρασες μία αμφιβολία και σε είπανε φασίστα και βολεμένο μικροαστό... Άστους.. Εσύ απλά να σκέφτεσαι.
Δε δέχτηκες ποτέ να ακούσεις το "Μωρό μου sorry". Δε δέχτηκες να δεις ποτέ Τατιάνα, Ευαγγελάτο και Fame Story... Εξέφραζες την αμφιβολία σου και σε ονομάζανε ψευτοκουλτουριάρη.
Όλοι τελικά ρε αλάνι μου σου έβαλαν μία ταμπέλα και σε έχρισαν εχθρό τους γιατί απλά έκανες το αυτονόητο. Είχες την ικανότητα να αμφιβάλλεις. Είχες την ικανότητα μες στον όχλο και τις φωνές όλων αυτών των γερακιών να κρατήσεις το μυαλό σου σε εγρήγορση. Δεν είναι κακό να κάνεις ότι θες. Ο καθένας καλύπτει τη μικρότητά του ενοχοποιώντας σε'σένα αυτό που θα ήθελε τόσο πολύ να είναι.Τα πάντα εξαρτώνται απ'τις επιλογές που κάνουμε.. Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις όποιο δρόμο θες, απλά εγώ θέλω απο'σένα να αφήνεις ένα κενό στη συνείδησή σου που να στοιβάζεις μέσα τις αμφισβητήσεις σου.. Να ψάχνεσαι.. Αυτό που θέλω είναι απλά... Να σκέφτεσαι....

Θεός ,θρησκεία και πίστη...

Τι είναι αυτό που έχει πια συγκλονήσει την ανθρωπότητα απ'τα πρώτα κιόλας βήματά της που ονομάζεται "Θεός"; Πένες αμέτρητων διανοούμενων έχουν γράψει τρεισεκατομύρια σελίδες, έχουν χρησιμοποιηθεί τόνοι ξύλων για αγιογραφίες, έχουν χτιστεί εκκατομμύρια κτίσματα ναοί στο όνομά Του και συνάμα έχουν γίνει αμέτρητες σφαγές και πάλι στο όνομά Του.
Είναι αλήθεια πως οι κουλτούρες, οι συνήθειες, ο τρόπος ζωής,οι ιδέες και οι αξίες των περισσότερων λαών έχουν σηματοδοτηθεί απ'τη θρησκεία τους. Το βλέπουμε πως στις ανατολικές χώρες το πρότυπο ζωής συμφωνεί με το πρότυπο ζωής που προτάσσει το κοράνι. Είναι απίθανη αυτή η μαγεία και η μύηση των πιστών του Ισλάμ την ώρα που συναθροίζονται εδώ στη γειτονιά μου σ'ένα υπόγειο και προσκυνούν όλοι μαζί με τόση ευβλάβεια.

Η θρησκεία κάποτε βοήθησε κάποιους ανθρώπους να εξηγήσουν διάφορα φαινόμενα που τους εντυπωσίαζαν. Για παράδειγμα οι τρεις μέρες που συμβολίζουν τη Γέννεση, το Θάνατο και την Ανάσταση είχαν σχέση με ένα φαινόμενο κίνησης του Ήλιου που παρατηρούνταν συγκεκριμένα στον Νείλο. Η πίστη βοηθά κάποιους ανθρώπους δίνοντάς τους ελπίδα για τη ζωή και τα αδιέξοδά της. Ο Χρήστος Γιανναράς είπε σ'ένα κείμενό του:"Κανείς δεν είναι άθεος βρισκόμενος σ'ένα αεροπλάνο έτοιμο για πτώση".
Ο Θεός είναι ένα πνεύμα ίσως. Ισως είναι απλά μία σκέψη. Ίσως όπως λέει και η εκκλησία "αγάπη". Ίσως να είναι απλά ένα δημιούργημά μας. Δε με ενδιαφέρει όμως... Έχω ακούσει πολλές φορές κάποιους να προσπαθούν επίμονα να αποδείξουν τη ύπαρξή του ή αντίστοιχα τη μη ύπαρξή του. Είναι κάτι το τελειώς ανούσιο. Η πίστη στο θεό δεν είναι μία λογική διαδικασία. Είναι μία κατάσταση καθαρά εσωτερική και προσωπική. Το Θεό ο καθένας τον αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Άλλοι τον ονομάζουν Χριστό, άλλοι Αλλάχ, άλλοι Βούδα. Η πίστη είναι μύηση....
Οι ίδιες οι γραφές αναφέρουν το Θεό σαν κάτι άυλο, άλαλο κάτι αόρατο. Η θρησκεία απλά δίνει υπόσταση στην πίστη( όχι στον ίδιο το θεό) και προσφέρει ένα βαθύτερο νόημα σ'αυτή για άλλους αποδεκτό και για άλλους μη...
Τα διάφορα γεγονότα που σηματοδοτούν την πίστη δεν είναι κάποιες χαζές ιστοριούλες όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Δε ξέρω αν είναι αληθινές αλλά εκφράζουν κάτι βαθύτερο...Η Σταύρωσή Του συμβολίζει για μένα τη δύναμη ενός ανθρώπου να προτιμήσει το θάνατο απ΄το να αρνηθεί την πίστη του τις ιδέες του και όλα αυτά που τον συνθέτουν. Η Ανάσταση συμβολίζει τη λύτρωση του Ανθρώπου απ'το Θάνατο, τη νίκη του απέναντί του. Ο Παράδεισος μπορεί να συμβολίζει τη γαλήνη που νιώθει κάποιος όταν πεθαίνει, την ηρεμία της ψυχής του μετά τη μετάνοια, χωρίς να εξυπονοείται αυτόματα η μεταθάνατον ζωή...
Εγώ συγκεκριμένα δεν ξέρω αν πιστεύω..Ίσως να μην έχω ψάξει βαθιά μέσα μου, ίσως να μην με ενδιαφέρει κιόλας.... Ίσως απλά να μην το'χω καταλάβει μα ούτε αυτό δε γνωρίζω....

Αλήθεια...

Τι είναι τελικά η αλήθεια; Όταν μιλάμε, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ομιλούμε με μία τάση λες και κατέχουμε την πραγματική αλήθεια και γι'αυτό προσπαθούμε παθιασμένα να πείσουμε το συνομιλητή μας, τον οποίο μερικές φορές θεωρούμε και χαζό. Υπάρχει μία και μόνο αλήθεια; Ένα και μόνο νόημα; Ή είναι απλά κάτι υποκειμενικό;
Πολλοί προσπάθησαν να βρούν την αλήθεια μέσω της λογικής. Από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Μπερναντ Ράσελ μελέτησαν τη λογική ως προσπαρασκευατικό στάδιο της ανακάλυψης της αλήθειας. Πόσοι επιστήμονες,πόσοι θεολόγοι, πόσοι άνθρωποι απλοί ή του πνεύματος αναζητούν αυτή την "ύπαρξη" που ονομάζεται στ'αγγλικά truth; Υπάρχει μία αντικειμενική αλήθεια;
Αρχικά ίσως θεωρήσω πως αλήθεια είναι ότι βλέπουν τα μάτια σου. Στην αρχή ακούγεται λογικό. Μα όντως, ένα γουρούνι δεν μπορεί κανείς να το δεί ως περιστέρι. Όμως πολλές φορές, οι άνθρωποι ως παράξενα όντα, βλέπουμε είτε αυτό που θέλουμε, είτε αυτό που φοβόματσε, είτε αυτό που δε θέλουμε να παραδεχτούμε. Ένα απλό παράδειγμα. Οι χριστιανοί θεωρούν ως μέγιστη αλήθεια το Θεό και οποιαδήποτε στιγμή θα πιστέψουν στα θαύμα. Ένας φανατικός άθεος, ακόμα και το θαύμα να συμβεί μπροστά στα μάτια του δεν πρόκειται να το παραδεχθεί, βρίσκοντας χιλιάδες δικαιολογίες στον εαυτό του.
Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται διαφορετικά την αλήθεια. Όσοι θεώρησαν ότι κατέχουν την μόνη αλήθεια και την υποστήριξαν ως την καλύτερη απ'όλες αποδείχθηκαν οι πιο άδικοι και πολλές φορές οι πιο ολοκληρωτικοί της ιστορίας. Από τους αρχαίους Αθηναίους,με τον πολιτισμό, τις σταυροφορίες, τη τζιχάντ των μουσουλμάνων, μέχρι τον κομμουνισμό του Στάλιν και τον Εθνικοσοσιαλισμό του Χίτλερ. Όλοι πίστεψαν πραγματικά ότι εκπροσωπούν την απόλυτη αλήθεια και σκότωσαν εκατομμύρια ανθρώπους στ'όνομά της.
Έτσι όπως το βλέπω εγώ η αλήθεια είναι υποκειμενική στον καθένα μας. Εγώ δεν μπορώ να επιβάλλω σε έναν χριστιανό την επιστήμη μου ούτε και το Βατικανό να μου απαγορεύσει να κάνω έρευνες και να με κυνηγά και να με δικάζει στην Ιερά Εξέταση. Δε μπορώ να επιβάλλω σε κάποιον να μη νιώθει φυλετικά ανώτερος αλλά ούτε κι αυτός έχει το δικαίωμα να επιβάλλει σε έναν μαύρο ν'αλλάξει χρώμα κ.ο.κ.
Κι εγώ που μιλάω τώρα, αποκαλύπτω την αλήθεια με την οποία αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Άλλος μπορεί να πιστεύει ότι ο ολοκληρωτισμός είναι κάτι σωστό. Μάλλον είναι φαύλος κύκλος....

Μικρέ μου εαυτέ...

Το ξέρω ότι σκότωσαν το συμμαθητή σου και το μόνο που ζητάς είναι η εκδίκηση...Το ξέρω ότι σου τη δίνει όταν περπατάς στο δρόμο και σε κοιτάζουν παράξενα κάτι παράξενοι τύποι με τα μπλέ και θέλεις να αντιδράσεις...Άσ'τους ψυχή μου απλά δεν έχουν καταλάβει ακόμη κάποια πράγματα...Θα καταλάβουν όμως.Ίσως αύριο,ίσως μετά αφού πεθάνουν..Αλλά θα καταλάβουν....
Ναι,αγόρι μου,το ξέρω ότι νιώθεις καταπίεση...Το ξέρω πως οργίζεσαι όταν βλέπεις τις τράπεζες να κλείνουν σπίτια λόγω δανείων...Το ξέρω ότι ασφυκτιάς βλέποντας την αδικία κατάματα...Επίσης καταλαβαίνω ότι θέλεις να επαναστατήσεις…Να πιάσεις ένα όπλο και να τους φοβήσεις.Να πάρεις εκδίκηση,καταλαβαίνω ψυχή μου,κι εγώ το νιώθω..Πολλές φορές νιώθω να μου σουβλίζουν την καρδιά εικόνες σαν κι αυτές της εξαθλίωσης…Αλλά βλαστάρι μου,η μόνη επανάστασή σου σήμερα είναι η αγάπη..Δεν ξέρω αν στο’χουν πει,αλλά είναι δύσκολο να μπορείς να αγαπάς…Ν’αγαπάς το φίλο σου,με τα ελλατώματά του…Να μπορείς να συγχωρείς αυτούς που σε πληγώνουν..Ναι,ζωή μου,ούτε εγώ το κάνω..Κι εγώ έχω πληγώσει,αδικήσει,περοφρονήσει,προδώσει ανθρώπους,..Και ίσως να το ξανακάνω…Πρέπει να έχεις κότσια ,να έχεις ως τρόπο ζωής τις δέκα εντολές,είτε πιστεύεις είτε όχι,δεν έχει σχέση..Η λύση είναι μέσα σου καρδιά μου…Ψάξε μέσα σου να βρείς,την αλήθεια της ψυχής σου,ψάξε στην καρδιά να βρείς τη λογική σου….
Το να ασκείς βία,αγγελούδι μου,πιστεύοντας ότι είναι το μόνο μέσο για να ζήσεις σε μία κοινωνία που ονειρεύεσαι είναι μία δικαιολογία για να μην βελτιωθείς εσύ ο ίδιος..Η εξουσία της βίας είναι ένα μικρόβιο,είτε η βία είναι άδικη ή δίκαιη.Ούτως ή άλλως θα φανεί στο τέλος,καθώς το μικρόβιο θα έχει επιδράσει και παρασητίσει σ’όλο σου το είναι…Όσοι προσπάθησαν να επιβάλλουν με βία τον παράδεισό τους,αγόρι μου,απλά κατέληξαν να είναι οι υπηρέτες της κόλασης…Ναι,ψυχούλα μου,κι εγώ βαράω,όταν με βαράνε,και βρίζω όταν με βρίζουνε,κι εγώ έχω πετάξει πέτρα σε «μπάτσο»,κι έχω βρίσει ή χτυπήσει κάποιους χωρίς να μου κάνουν κάτι…Κανείς δεν είναι τέλειος,αλλά σε παρακαλώ μην εφησυχάζεσαι και μην ακούς τις δικαιολογίες μου…Πάλεψε να με ξεπεράσεις…Εμένα κι όλους μας…..